U heeft het wellicht gemist, maar vóór de zomer publiceerde Manon Uphoff op Facebook en vlug daarna op Tzum kritiek op het stuk van Margriet de Koning Gans over Oroppa (#4, 2026) waarin Uphoff haar van oriëntialisme beticht. Ze vond Margriet ‘een gans’, wat ze na mijn reactie ‘flauw’ noemde, maar het gaat met alle respect verder dan dat. Iemand die zich laat voorstaan op feminisme – Uphoff maakt deel uit van het feministische collectief Fixdit – en zich keerde tegen de scheldnaam ‘heks’ zou óf haar ‘feminisme’ onder de loep moeten nemen óf zich niet meer ermee moeten afficheren. Ach, morele zuiverheid is enkel een vereiste voor de ander. De rationalisatie van de eigen versluiering…
Recensent, schrijfcoach, redacteur, Thea Beckman-biograaf en Uphoffs Facebook-vriendin Vivian de Gier reageerde: ‘OMG! Ik heb het stuk nog niet gelezen, maar als ik lees wat je erover schrijft, brrrrrrrr. Ik las laatst ook al een zeer slecht geschreven verhaal in HM, ik verbaasde me erover dat het in die vorm was geaccepteerd.’ Frida Vogels merkte op dat de ergste degene was die in voorbijrijdende auto’s naast de bestuurder zit. Welke ‘ideologie’ achter De Giers ‘oordeel’ schuilgaat? Op haar website, de Gier•O•Scope – nee, niet door mij verzonnen –, lezen we: ‘Integriteit, persoonlijke aandacht, liefdevolle, zorgvuldige blik blik [sic] en heldere communicatie beschouwt zij als kernwaarden in haar leven en werk.’ Hierbij roep ik de Gier•O•Scope op om haar liefdevolle licht te laten schijnen over ons verhaal, wat we uiteraard met zorgvuldige blik blik zullen bekijken.
Enfin, bij dit alles geldt dat uithangborden (-ismes etc.) c.q. verpakking veelal iets moeten maskeren. Een psychologisch en dus maatschappelijk fenomeen, dat vooral op social media, in de woorden van Wednesday Addams ‘a soul sucking void of meaningless affirmation’, straffeloos welig kan tieren.
Oroppa beviel me wel, maar ook waren er lezers die op een muur stuitten, vandaar de keuze. Wat betreft het ‘oriëntalisme’, een historicus, redacteur én een schrijver concludeerden dat Uphoff zoals de joden van rechts naar links heeft gelezen – mijn woorden, met dank aan De brave soldaat Švejk in de heerlijke vertaling van Kees Mercks, noodzakelijk leesvoer in een wereld vol al dan niet moreel militarisme.
Deze maand weten we het goed gemaakt. Volgend jaar is het twintig jaar geleden dat ondergetekende onder auspiciën van Arnon Grunberg de International Female Mud Wrestling for Peace in Kortrijk organiseerde. Zoals u inmiddels (ook los van de discussie) hebt begrepen is het hoog tijd voor een nieuwe editie. Noteer: herfst 2027, Rotterdam. Vorige keer vertegenwoordigden vrouwen diverse geloven, maar in tijden van seculiere polarisatie gaat het om ideologieën, geloofsstrijd in een ander jasje. Voor inclusiviteit doen nu ook mannen mee en om tóch het boetekleed aan te trekken, ten behoeve van de lieve vrede, zal de hoofdredacteur namens het oriëntalisme optreden. Uphoff heeft de keuze uit diverse -ismes, haar Facebook-legertje is uiteraard van harte welkom. Laten we eens zien wat toetsenbordridders waard zijn in het modderbad. Geen zorgen: het maakt niet uit hoe je eruitziet in badpak, het gaat om de ideologie die te vuur en te zwaard verspreid moet worden. ‘Ik wil modder,’ schreef Burroughs, maar alvast: De Gier, géén dirty tricks. – JvdS