Elk schip dat in de eerste eeuwen voor Christus de haven van Alexandrië binnenvoer, moest alle papyrusrollen die aan boord waren onmiddellijk afgeven. Pas als kopiisten van de Bibliotheek van Alexandrië de inhoud hadden overgeschreven, kreeg het schip de boekrollen terug. Dat wil zeggen: het schip kreeg de kopieën – de bibliotheek hield de originelen.…
Ze zeggen dat het nieuwe land waar iemand woont, zijn spoor nalaat en iemand verandert. Zal er nu een verschil zijn tussen jullie Oekraïense vluchtelingen als jullie naar huis terugkeren? – vragen Nederlanders die ik ken. En inderdaad, Duitse Oekraïners houden van orde, Franse Oekraïners zijn nog grotere snobs geworden, Spaanse Oekraïners kunnen nu niet…
Ria’s minnaars waren er weer. Ik rook hen meteen. En niet alleen hun nasleep, die me al zo vaak had misleid. De mannen kondigden zich nooit van tevoren aan en vertrokken klokslag middernacht weer, maar soms als ik na het stappen de half geverfde hal binnenkwam, stond er een bierflesje op het dressoir en walmden…
Deze maand essays van Marijke van Dorst en Aron Groot over respectievelijk K.L. Poll & Dirkje Kuik en het Hollands Maandblad-archief. Kort proza van Merijn de Boer, Eva Gabriela, Max van Zon, Lotje Steins Bisschop, Robin van Ommen en Ilse Elisabeth Kaljouw & poëzie van Daria Lysenko en Yarina Chornohuz.
Prachtig geïllustreerd door Frank Dam!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Bij de tramhalte voor de kathedraal van Sevilla staat een dwerg. Rode pantalon en een T-shirt met daarop verticaal in koeienletters EXPO. Even verderop, bij de Calle Sierpes (Slangenstraat), gaat een enthousiast clubje jonge priesters op de foto met het borstbeeld van Cervantes. Ik ben naar Sevilla gevlogen, ja, net als Don Quichot op zoek…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Tot hij in een Amsterdamse gracht viel en stierf, noemde iedereen hem Baba. Mijn vrouw gaf hem in Het Parool zijn naam terug: Jean-Paul Baba, opdat niemand deze innemende Burundese jongen, die zo veel ouder leek, zou vergeten.1 We regelden zaken voor Baba. Hij verkocht de daklozenkrant voor de supermarkt. Op het eind sloeg de…
TRIMESTER 1 In deze overgang kies ik mijn eigen lesmateriaal Ik sta op een houten kist in de woonkamer waar ik groot werd. Ik ben niet meer in verwachting dan anders, wat mij heel maakt, maakt mij leeg maar men blijft steeds maar zeggen: ‘gefeliciteerd’, en daarna is het stil. Mijn ouders halen babyspullen en…
God, wat is het koud ’s nachts. Het helpt nauwelijks dat ik een lullig dun matrasje van het bovenbed ook over me heen heb getrokken. Het onderkomen voor degenen die de Camino de Santiago lopen, is hier zoals overal een simpel hok met stapelbedden. Weinig dekens, veel matrasjes. Deze morgen word ik wakker terwijl ik…