De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…
De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…
Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…
Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.
Fraai geïllustreerd door Anne Semler!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Wat deed je al die tijd dat je nog geen boeken las? Deze voor dichtgetikte lezers uiterst confronterende vraag stelt Maarten ’t Hart zichzelf in het openingsessay van De som van misverstanden (1978), een bundeling van grotendeels in Hollands Maandblad verschenen stukken over, aldus de wat droge ondertitel, ‘het lezen van boeken’. Zijn eigen antediluviale…
* En dan gebeurt het. Ik pak alles in en schenk het weg. Ik acht mij bevoegd om dit te doen. Ik houd weinig voor mezelf, enkel wat ik aan mijn lichaam kan dragen. Ik zal niet rusten. Ik zal lopen. Ik zal in beweging blijven. Ik zal de wereld uitputten. Ik zal niet rusten.…
Een terroristische aanslag, kanker en geen verbinding met wifi: dat zijn de dreigingen waarmee mijn generatie vertrouwd is. Dat het noodlot ook in een veel eenvoudiger vorm kan toeslaan, dat had ik nog nooit bedacht. Nu weet ik beter. Amber en ik gingen kamperen in Limburg. Een week slechts, daarna moesten we weer aan het…