Menno Wigman (1966-2018), de laatste grote (punk-)dandy van de Nederlandse literatuur – dit jaar zou hij zestig zijn geworden –, worstelde met zijn vak. Daarin leek hij op de door hem bewonderde dichter Slauerhoff, die in een brief schreef: ‘Ik wou dat ik nooit een gedicht gezien had.’ Wigman verwerkte deze zin in zijn laatste…
de nieuwe jij raakt niet in paniek bij het wegvliegen van kalme dagen kent de route als die van een trekvogel en weet ze komen van de zomer wel weer terug ze ligt naakt tussen de lakens heeft geen ritme wel een rood hoofd vol smeulende woorden maar heel anders dan jij nu verwacht ze…
Ik ben jarig, laat maar. Ik bedoel: ik hoef geen taart, geen geschenkjes, geen slingers, geen feestje, geen geforceerde jolijt, en zeker geen hysterische aandacht. Ik heb geen vrienden meer, dus dat komt wel goed. Gelukkig heb ik vandaag een lange werkdag: van 6u tot 16u. Dat heb ik zo geregeld. Het is nog donker,…
Thomas von der Dunk over Trump. Daarnaast poëzie in het kader van de Poëzieweek: Elsbeth van Orsouw, een hertaling van Betje Wolff en Aagje Deken door Abdelkader Benali, ook Co Woudsma, Masja Vrijland, Wout Waanders, Jan Sakko, Emma van Hooff, Sanja Percela, Lieke Gorter en een essay van Simon Mulder over o.a. Wigman. En Delphine Lecompte is jarig!
Vervreemdend geïllustreerd door Annelies Alewijnse!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
De onwaarheid dat het zogeheten ‘post-truth’-tijdperk voorbij de waarheid is (2025, #5), zou ik later bevestigd krijgen in het lezenswaardige boek van Rob Wijnberg getiteld Voor ieder wat waars, waarin hij mooi beschrijft hoe onze waarheid individualistisch is geworden. In het laatste deel schrijft hij echter: ‘De waarheid luidt dat de mens een van de…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
Op 17 januari 2026 zal in De Balie te Amsterdam de traditionele Hollands Maandblad-bijeenkomst plaatsvinden. Voor info over de paneldiscussie en tickets zie hier. En voor de speciale aanbieding van een jaarabonnement & gratis ticket klik hier.
Voor onze vakantie aan een Zweeds meer had ik de roman Yellowface van Rebecca Kuang op mijn e-reader gezet, en mijn vrouw las hem tegelijkertijd — zij was wat sneller, dus bij het laatste deel dat ik aan het lezen was, joeg ze me op, ze wilde van start met ons boekenclubje. Yellowface gaat over…
koperwieken voor de sneeuw uit ingegraven in het bos onwillekeurig tel ik ze ik moet een getal dat ik kan berichten want buiten komt hij niet veel te koud en kijkt door het raam zoals ze daar op de galerij als één man heel goed kunnen in het hol kachel hoog denkbaar slecht weer op…
Venetië stinkt, een geur van ontbinding die er in zijn herinnering niet was. ‘Je rok zat hoger toen, een beetje scheef.’ Ze lacht ongemakkelijk, maar gehoorzaamt. Sjort wat aan de zoom van het kledingstuk. ‘Iets hoger nog.’ Hij draait aan de lens, ziet hoe ze dichterbij komt en weer kleiner wordt. Zweet loopt in straaltjes…