In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…
Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…
Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…
Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.
Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
En dan rij ik mijn auto de parkeerplaats op achter het bureau Linnaeusstraat. Mijn werkplek. Het voelt vreemd, maar het is dan ook al vier maanden geleden dat ik hier voor het laatst de deur uitstapte. Ik heb een afgebrand gevoel, zei ik tegen de dokter en hij knikte. Dat klopt, zei hij, je hebt…
In stukken verder Achter grote ramen staat een kerkleider van bordkarton te wijzen naar de warmkleurige boekomslag van zijn bestseller. Een aanstaande nacht blauw licht waarin mijn benen wegvallen. Kom, kom – gratis film, pizza, test. Ze geven niets om labels en voorkeuren, zeggen ze, zo ruim en internationaal van gedachten deze kerkgangers in doodgewone…
Het vlekkerige schilderij dat centraal staat in de expo die gisteren opende, meet 96” op 48”. Even opzoeken: 243.84 cm op 121.92 cm. Best groot dus. En met een lange titel: ‘Soms Is Het Beter Om Een Leugen Te Vertellen In Plaats Van De Waarheid, En Weet Je Waarom Ik Je Dit Vertel? Omdat Je…