Essay

Van A.I. naar Artistieke Intelligentie

Vrienden uit de consultancy gebruiken het elke dag, voor iedere mail: AI. ‘Het fijne is dat ik de brij in mijn hoofd zonder na te denken neertyp en dat AI er vervolgens een samenhangend geheel van maakt’, zegt zo iemand. Dat is het grote voordeel van AI of kunstmatige intelligentie: snelheid verhogen en efficiëntie. Toen…

Proza

Letters Zijn Mijn Vrienden

De vrouw die aan het woord is, loopt door een ziekenhuiskamer. Ze is schrijfster en heeft een hersenbloeding gehad. Ze weet niet of ze nu aan het werk is en een boek schrijft of dat het de realiteit is. Ook weet ze dus niet of ze Pascalle fantaseert of dat zij er echt is. LAURIE…

  • Zomernummer

    Deze zomer een theaterspecial onder gastredactie van Don Duyns!

    Met toneelteksten van Maria Goos, Aska Hayakawa en Vlada Darenenkova, proza van Fester Vogels, poëzie van Asmae Amaddaou, Ko van den Bosch, Virág Szirony en Captain Beefheart & essays van Gerardjan Rijnders, Nina van Tongeren, Luuk Imhann, Bas Belleman, Bibi Roos en Sebbe Poll.

    Met fijne tekeningen van Sarah Jonker!

redactioneel

Deze maand

Ik zit aan het sterfbed van mijn moeder, in het dorp Huizen. Terwijl haar ademhaling regelmatig en rustig is, lees ik in de biografie van Harry Thompson over Hergé en Kuifje: ‘Despite all these enticing ingredients, however, there is something disappointing overall about The Broken Ear’. Ik raak zo verdiept in de avonturen van de…

Uit het archief

Essay

Vele, vele, vele Franse intellectuelen

Onlangs las ik een artikel dat eindigde met de conclusie: ‘De Franse intellectueel is niet meer wat hij geweest is’. Dat deed mij denken aan de teleurgestelde lezer van het beroemde Engelse satirische tijdschrift Punch, die tegen de hoofdredacteur van het blad zei: ‘Sir, Punch is not what it was!’ Waarop deze reageerde met de…

Poëzie

Gedichten

niet denken aan dingen die er niet meer zijn maar die je nog wel voelt dingen die je niet meer voelt maar er nog wel zijn (iets beschrijven betekent nog niet dat je het raadsel oplost)…

Proza

Steeds gladder

De man werd tachtig jaar. De mensen noemden hem kunstenaar, en hij noemde zichzelf ook zo. Vanaf zijn twintigste verjaardag wist hij dat hij dit was, een kunstenaar. Op die dag begon hij een plank te schuren en hield daar niet mee op. Wekenlang schuurde hij, en hij schuurde met zoveel toewijding, dat zijn ouders…