Essay

Van A.I. naar Artistieke Intelligentie

Vrienden uit de consultancy gebruiken het elke dag, voor iedere mail: AI. ‘Het fijne is dat ik de brij in mijn hoofd zonder na te denken neertyp en dat AI er vervolgens een samenhangend geheel van maakt’, zegt zo iemand. Dat is het grote voordeel van AI of kunstmatige intelligentie: snelheid verhogen en efficiëntie. Toen…

Proza

Letters Zijn Mijn Vrienden

De vrouw die aan het woord is, loopt door een ziekenhuiskamer. Ze is schrijfster en heeft een hersenbloeding gehad. Ze weet niet of ze nu aan het werk is en een boek schrijft of dat het de realiteit is. Ook weet ze dus niet of ze Pascalle fantaseert of dat zij er echt is. LAURIE…

  • Zomernummer

    Deze zomer een theaterspecial onder gastredactie van Don Duyns!

    Met toneelteksten van Maria Goos, Aska Hayakawa en Vlada Darenenkova, proza van Fester Vogels, poëzie van Asmae Amaddaou, Ko van den Bosch, Virág Szirony en Captain Beefheart & essays van Gerardjan Rijnders, Nina van Tongeren, Luuk Imhann, Bas Belleman, Bibi Roos en Sebbe Poll.

    Met fijne tekeningen van Sarah Jonker!

redactioneel

Deze maand

Ik zit aan het sterfbed van mijn moeder, in het dorp Huizen. Terwijl haar ademhaling regelmatig en rustig is, lees ik in de biografie van Harry Thompson over Hergé en Kuifje: ‘Despite all these enticing ingredients, however, there is something disappointing overall about The Broken Ear’. Ik raak zo verdiept in de avonturen van de…

Uit het archief

Essay

Een klein palaver

Boekenprogramma’s zijn rampzalig. Tenminste, wat kijkcijfers betreft – en daarom mag het Nederlandse lezerspubliek zichzelf maar in de handjes knijpen als er überhaupt één programma een poosje op de buis verschijnt. Nadat het zondagochtendprogramma Boeken van de VPRO, dat door lezers jarenlang trouw werd gevolgd, de pijp aan Maarten had gegeven, ontstond een vacuüm dat…

Poëzie

Gedichten

Er was een herfst in je aangebroken – je haren lieten los als vallend blad, de wind waaide steeds nauwer om je heen, het donker viel steeds vroeger voor je ogen.…

Proza

Niet daar

Het terras lag in de schaduw, toch was het er warm. De betonnen gevel van het winkelcentrum met daarboven al even grijze appartementen smoorde elk zuchtje wind. Twee serveersters in korte broek liepen af en aan. De lunchpauze was zo goed als voorbij, de meeste ambtenaren waren terug naar hun bureaustoelen, wat ruimte gaf aan…