Essay

Wij zijn mét jou

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…

Poëzie

Na Golgotha

De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…

Proza

Het rode musje

Voor de rode vogel, die buiten de witte jurk zong en van wie ze de vleugels braken als straf. Op een zomervakantiedag in mijn tienerjaren verliet Izzat Bata zijn huis en kwam vóór de ochtendoproep voor het gebed, rond vier uur ’s ochtends, naar mijn huis. De dorpelingen hadden hem de bijnaam ‘Bata’ gegeven, omdat…

  • Maart-nummer

    Deze maand essays van Susanna Bloem over tijd, psychisch lijden en muziek en Rien Fraanje over Anil Ramdas. Kort proza van Mostafa Elabbasy, Megan van Kessel, Thomas Heerma van Voss, Frouke Arns en Kerim Göçmen. Poëzie van Iris Le Rütte, Paul Gellings, Patrizia Vespa en Sjef Welling.

    Fraai geïllustreerd door Anne Semler!

redactioneel

Deze maand

Medemenselijkheid en gemeenschapszin, pakweg beschaving, schuilt in de koffieprijs. In Zuid-Spanje kost een kopje koffie in het café rond de € 1,50. Ik weiger Nederland een fatsoenlijk land te noemen tot koffie daar voor rond € 2,50 wordt geschonken. Behoeftige mensen, tevens aan lager wal geraakte, vereenzaamde poëten, zijn ook mensen die je nodig hebt…

Uit het archief

Essay

Er komt helemaal geen Brexit

Dikwijls wordt de opkomst in de westerse wereld van nationalisme, patriottisme en protectionisme alsook de weerzin tegen globalisering, Europese eenwording en immigratie toegeschreven aan de Boze Blanke Man, die zich door de politiek in de steek gelaten voelt. De zwakte van deze theorie blijkt alleen al uit het feit (en dit is geen alternatief feit)…

Poëzie

Gedichten

Alleen Er zwemt een meerkoet door de spiegeling van het riet. Waterscherven knappen geruisloos onder hem. Zijn roep kaatst tussen de oevers – eenzaamheid botst op eenzaamheid. Het water sluit zich naadloos en vergeet na de laatste rimpeling alles wat bestaat. Er is alleen water, denkt het water. * Wordt gekapt Kijk, zei ze en…

Proza

Thuis

Toen Bouke de hoek om was, bleef hij stokstijf staan. Hij zocht even steun tegen de muur. Het oppervlak van de bakstenen voelde korrelig aan, prettig, maar dat was niet de reden dat hij stilhield. Met wijd open ogen keek hij de straat in. Hier had hij verdomme ooit gewoond. Dit was zijn straat, zijn…