Als u Amsterdam een beetje kent, dan weet u dat er een Beethovenstraat, een Bachstraat en een Mozartkade bestaan. Behalve de Bachstraat is er ook een Bachplein en er is zelfs een Beethovenplein (dat wist u vast niet). Maar kent u ook de Haydnstraat, het Haydnplein of de Haydnkade? Nee, die kent u niet, want…
1 je bent een wees aan het worden je kijkt om je heen — iedereen is aan het improviseren…
And you can never get it spotless When there’s dirt beneath the dirt – Arctic Monkeys Vrijdagavond belde Sonja’s moeder, Els, op om te vragen of Jennifer wel gevraagd was om haar menu door te geven aan Christine – de telefoon stond op luidspreker. Zo moet ik dit verslag beginnen. Veel namen en veel gedoe.…
Deze maand poëzie van Dara Bazelet, Carina van der Walt, Julia Jacobs en Hannie Groen. Proza van Jan-Willem Dijk, Delphine Lecompte, Derko Laan, Tara Koopman en Pieter Drift. Tevens een essay van Arno Kramer over Seamus Heaney, en Jan R. Magnus over Haydn in het Amsterdamse stratenplan.
Mét diervriendelijke tekeningen van Elise van Iterson!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Slingerend door Ronda naar het hotel van Rilke – dit jaar honderd jaar geleden overleden – ontwaar ik parkeergarage Parking Poeta Rilke. Het blijkt de Avenida del Poeta Rilke te zijn. Net of mijn vader, die diens woonplaatsen afging, me door dit heerlijke bergstadje leidt. Sevilla vonden mijn ouders niet geweldig, in Ronda was het…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
In mei verschijnt de biografie van Nanne Tepper door onze medewerker Lodewijk Verduin (1994). Ter gelegenheid daarvan een essay van hem uit het HM-archief – over Miek Zwamborn!
Op Tzum bekritiseerde Manon Uphoff het stuk van Margriet de Koning Gans over Oroppa.De Koning Gans en redacteur Van der Sluis reageerden. Wordt vervolgd?
Het breken van een stem? Zoveel stiller dan het breken van een vaas, maar zo veel pijnlijker. De schaamte, de verdwijnbereidwilligheid. Waarover men niet spreken kan, moet men zwijgen. Lang heb ik die raad opgevolgd alsof mijn leven ervan afhing, maar op een dag – was het een goede of een slechte? – besloot ik…
de rit begint niet in de vettige vacht van onze ma maar met een dienst in een deftige buurt, een glanzend pakket van boudoirs en vieze bedden, in de handen…
Op het Veerpolderpad kwam Cors Zuurmond, een dorpsgenoot, naast mij fietsen. ‘Mijn vrouw Jopie,’ zei hij zonder verdere introductie, ‘heeft de vreselijkste dingen meegemaakt, een vader die zich met twee handen aan haar vergreep, toen een stiefvader, die ook zijn tengels niet thuis kon houden, een moeder die niet meer praten kon en aan stembandkanker…