Essay

Sportschool voor de geest

Het is een intrigerend boek in de collectie van de Embassy of the Free Mind. Van buiten ziet het er niet heel spectaculair uit. En ook diagrammen met geometrische figuren kom je op onze planken vaker tegen. Maar dan stuit je op een pagina met drie precies in elkaar passende cirkels, die elk in de…

Proza

De laatste lezer

Het is het soort nazomerweer dat alles mooi maakt, maar het bruingrijze pand, ooit nieuwbouw, dat elke doordeweekse ochtend mijn bestemming is, lijkt immuun voor zulke frivoliteiten. Het is reddeloos lelijk, of eigenlijk saai – lelijk suggereert nog zoiets als karakter. Ik benader de buitenste glazen schuifdeuren, blijf even stilstaan tot ze opengaan, wacht dan…

  • November-nummer

    Het november-nummer bevat korte verhalen van Mostafa Elabbasy, Tyche Tjebbes, Mark Boog, Delphine Lecompte en Jan-Willem Dijk. Poëzie is er van Fleur Bourgonje, Sander Meij, Daria Lysenko, Philip Huff en Annet Zaagsma. Pieter van Scherpenberg en Natalie Koch schreven essays.

    Met vrolijke tekeningen van Herr Seele!

redactioneel

Deze maand

Op het vliegveld van Tanger wil ik een bus nemen, maar een taxi kan worden gedeeld. Er ontspint zich een gesprek tussen een medewerker van de busmaatschappij en de taxichauffeur, die lijkt te worden verweten klanten weg te lokken. Inmiddels zit de ander voor in de taxi, maar er meldt zich iemand van de taxistandplaats.…

Uit het archief

Essay

‘Debat is voor patsers’

Het was een rumoerige avond geweest, die 4de december 2003 in het Amsterdamse podium voor het vrije woord De Balie. Veel hitte, weinig licht. Wat een intellectueel debat had moeten worden over het werk van de pas overleden Palestijns-Amerikaanse literatuurwetenschapper en maatschappijcriticus Edward Saïd, was ontaard in een bitse confrontatie tussen het publiek en het…

Proza

In Lieverlingelande komt de dood uit China

Simon Maverling kijkt uit over de begraafplaats. Zijn begraafplaats. In het westen van het land moet de eerste sneeuwvlok van het jaar nog vallen, maar hier in Lieverlingelande zijn de grafzerken al bedekt met een witte kruin. De sloot die het kerkhof omzoomt, en die Maverling zijn slotgracht noemt, is bedekt door een dunne laag…