In het Nederlandse literaire landschap zijn romans van schrijvers met een biculturele achtergrond inmiddels een vertrouwd verschijnsel. Zij beschrijven hun eigen, voor westerse lezers onbekende, exotische en vaak schrijnende ervaringen. Laatst vroeg iemand me of ik enig idee had waarom romans van schrijvers met wortels in Marokko en Turkije vaak zo lijvig zijn. Daarmee doelde…
Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…
Kumar rook naar kokos. Ooit leek hij op jou. Zijn haar te lang voor een jongen, zijn spijkerbroeken wijd en laag. In de klas lette hij nooit op, in de pauze viel hij vaak. Hij had schaafwonden op zijn ellebogen, onderarmen, blauwe plekken in zijn nek, een litteken wit en kronkelig tussen zijn slaap en…
Deze maand essays van Maarten Westerveen over FC Köln en Margriet de Koning Gans over Oroppa. Kort proza van Sarah Andrea Desplenter, Levi Jacobs en Marcelle Stoutjesdijk, en poëzie van Lena Claessen en Anton Korteweg.
Met fraaie tekeningen van Berry de Haas!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Op een middag in Sevilla had ik een meisje zien lopen in een T-shirt met op de achterkant ‘God is so much bigger…’, daaronder onder andere ‘than your pain’. De rest waar God boven uittorent? Helaas niet kunnen lezen. Is God dus ook groter dan de pijn van anderen? Vóór El Corte Inglés, een warenhuis,…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
In mei verschijnt de biografie van Nanne Tepper door onze medewerker Lodewijk Verduin (1994). Ter gelegenheid daarvan een essay van hem uit het HM-archief – over Miek Zwamborn!
Op Tzum bekritiseerde Manon Uphoff het stuk van Margriet de Koning Gans over Oroppa.De Koning Gans en redacteur Van der Sluis reageerden. Wordt vervolgd?
Ik denk aan rotondes in de regen, aan kilometers fietsen met tegenwind. Ik denk aan de gladde bruine balken van parkbankjes die, weer of geen weer, uren als uitvalsplek dienen. Ik denk aan chips en chocola, bierblikken en colaflessen. Ik denk aan halogeenlicht dat wazig door plastic treinramen schijnt. Ik denk aan lange lege dagen,…
De schemering van het geweten Wij zijn naaktslakken zegt het meisje, overal waar we komen laten we een spoor achter, niet om de weg terug te vinden maar om ons zelf niet kwijt te raken, hebben ooit ons huis verloren toen we te snel wilden oversteken, tonen elkaar de kalkbulten op onze ruggen waar de…
Ik had Ramon en zijn therapeuten nooit hun zin moeten geven. Ik had mijn poot stijf moeten houden, moeten zeggen dat het volkomen onverantwoord is om mijn kind toe te vertrouwen aan iemand die zichzelf en zijn scharrel van kant heeft willen maken, aan iemand die godbetert daarvoor is opgenomen geweest. Maar ze zeiden dat…