Als u Amsterdam een beetje kent, dan weet u dat er een Beethovenstraat, een Bachstraat en een Mozartkade bestaan. Behalve de Bachstraat is er ook een Bachplein en er is zelfs een Beethovenplein (dat wist u vast niet). Maar kent u ook de Haydnstraat, het Haydnplein of de Haydnkade? Nee, die kent u niet, want…
1 je bent een wees aan het worden je kijkt om je heen — iedereen is aan het improviseren…
And you can never get it spotless When there’s dirt beneath the dirt – Arctic Monkeys Vrijdagavond belde Sonja’s moeder, Els, op om te vragen of Jennifer wel gevraagd was om haar menu door te geven aan Christine – de telefoon stond op luidspreker. Zo moet ik dit verslag beginnen. Veel namen en veel gedoe.…
Deze maand poëzie van Dara Bazelet, Carina van der Walt, Julia Jacobs en Hannie Groen. Proza van Jan-Willem Dijk, Delphine Lecompte, Derko Laan, Tara Koopman en Pieter Drift. Tevens een essay van Arno Kramer over Seamus Heaney, en Jan R. Magnus over Haydn in het Amsterdamse stratenplan.
Mét diervriendelijke tekeningen van Elise van Iterson!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
Slingerend door Ronda naar het hotel van Rilke – dit jaar honderd jaar geleden overleden – ontwaar ik parkeergarage Parking Poeta Rilke. Het blijkt de Avenida del Poeta Rilke te zijn. Net of mijn vader, die diens woonplaatsen afging, me door dit heerlijke bergstadje leidt. Sevilla vonden mijn ouders niet geweldig, in Ronda was het…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
In mei verschijnt de biografie van Nanne Tepper door onze medewerker Lodewijk Verduin (1994). Ter gelegenheid daarvan een essay van hem uit het HM-archief – over Miek Zwamborn!
Op Tzum bekritiseerde Manon Uphoff het stuk van Margriet de Koning Gans over Oroppa.De Koning Gans en redacteur Van der Sluis reageerden. Wordt vervolgd?
‘Speciaal voor de sterke arm is deze lekkernij vandaag vijf euro!’ roept de koopman op de Dappermarkt met een knipoog en schuift een zak met tien grote gevulde koeken in mijn richting. Voor mij bestaat er niets lekkerder dan een verse gevulde koek. De geur doet mij al watertanden. Talloze keren heb ik zo’n zak…
de nieuwe jij raakt niet in paniek bij het wegvliegen van kalme dagen kent de route als die van een trekvogel en weet ze komen van de zomer wel weer terug ze ligt…
Er was niets veranderd. Dezelfde versleten stoelen in de ontvangsthal, hetzelfde vale bordje dat roken verbiedt. Ik legde mijn hand op de scanner, het poortje ging open en ik mocht de productiehal in. De twee bewakers achter het glas knikten me toe. Goedemorgen, mompelde de dunste. Hij opende een luik, reikte me een werkpak aan.…