Menno Wigman (1966-2018), de laatste grote (punk-)dandy van de Nederlandse literatuur – dit jaar zou hij zestig zijn geworden –, worstelde met zijn vak. Daarin leek hij op de door hem bewonderde dichter Slauerhoff, die in een brief schreef: ‘Ik wou dat ik nooit een gedicht gezien had.’ Wigman verwerkte deze zin in zijn laatste…
de nieuwe jij raakt niet in paniek bij het wegvliegen van kalme dagen kent de route als die van een trekvogel en weet ze komen van de zomer wel weer terug ze ligt naakt tussen de lakens heeft geen ritme wel een rood hoofd vol smeulende woorden maar heel anders dan jij nu verwacht ze…
Ik ben jarig, laat maar. Ik bedoel: ik hoef geen taart, geen geschenkjes, geen slingers, geen feestje, geen geforceerde jolijt, en zeker geen hysterische aandacht. Ik heb geen vrienden meer, dus dat komt wel goed. Gelukkig heb ik vandaag een lange werkdag: van 6u tot 16u. Dat heb ik zo geregeld. Het is nog donker,…
Thomas von der Dunk over Trump. Daarnaast poëzie in het kader van de Poëzieweek: Elsbeth van Orsouw, een hertaling van Betje Wolff en Aagje Deken door Abdelkader Benali, ook Co Woudsma, Masja Vrijland, Wout Waanders, Jan Sakko, Emma van Hooff, Sanja Percela, Lieke Gorter en een essay van Simon Mulder over o.a. Wigman. En Delphine Lecompte is jarig!
Vervreemdend geïllustreerd door Annelies Alewijnse!
Lees literatuur, lees Hollands Maandblad!
De onwaarheid dat het zogeheten ‘post-truth’-tijdperk voorbij de waarheid is (2025, #5), zou ik later bevestigd krijgen in het lezenswaardige boek van Rob Wijnberg getiteld Voor ieder wat waars, waarin hij mooi beschrijft hoe onze waarheid individualistisch is geworden. In het laatste deel schrijft hij echter: ‘De waarheid luidt dat de mens een van de…
Steun cultuur, steun Hollands Maandblad!
Een essay in het kader van de wooncrisis – aanbevolen voor het komende kabinet!
17 januari jl. werden in De Balie te Amsterdam de jaarlijkse Hollands Maandblad Schrijversbeurzen uitgereikt door de redactieraad. Dit jaar waren het de volgende auteurs: – Derko Laan (proza) – Patrizia Vespa (poëzie) – Koen Schouwenburg (essayistiek)
Mijn zoon wilde me trakteren op het Fischhaus, het beste visrestaurant dat hij kent, beter nog dan Simonis in Scheveningen. We waren in Düsseldorf en ik vroeg of ik dan ook even naar de overzichtstentoonstelling van Chagall in de Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen mocht, want hij heeft niks met kunst. Zigzaggend door de grote ruimte zag ik…
Willem Maar, zoals Willem zei: we hebben wel gelachen. Of niet soms? Hij citeerde Jiskefet, niet Kavanagh; we keken ochtendenlang in een donkere kamer naar Michiel Romeyn, gezeten aan de bar van een shoarmatent, sjalom. Kelen stil en rauw van nachtelijk geschreeuw en gelach, keken films en series tot ze net als die nachten ons…
Barones Van Babylon, die door iedereen gewoon mevrouw Van Babylon werd genoemd, kende nog de verhalen uit de oude tijd. Haar grootvader was goed bevriend geweest met een man die intensieve veehouderij had bedreven. Hij had varkens en pluimvee gehad, maar de man had de nieuwe tijd zien aankomen en had zich tussen zijn pluimvee…