Essay

Het Haydnpad

Als u Amsterdam een beetje kent, dan weet u dat er een Beethovenstraat, een Bachstraat en een Mozartkade bestaan. Behalve de Bachstraat is er ook een Bachplein en er is zelfs een Beethovenplein (dat wist u vast niet). Maar kent u ook de Haydnstraat, het Haydnplein of de Haydnkade? Nee, die kent u niet, want…

Proza

Een geslaagde verjaardag

And you can never get it spotless When there’s dirt beneath the dirt – Arctic Monkeys Vrijdagavond belde Sonja’s moeder, Els, op om te vragen of Jennifer wel gevraagd was om haar menu door te geven aan Christine – de telefoon stond op luidspreker. Zo moet ik dit verslag beginnen. Veel namen en veel gedoe.…

  • Mei-nummer

    Deze maand poëzie van Dara Bazelet, Carina van der Walt, Julia Jacobs en Hannie Groen. Proza van Jan-Willem Dijk, Delphine Lecompte, Derko Laan, Tara Koopman en Pieter Drift. Tevens een essay van Arno Kramer over Seamus Heaney, en Jan R. Magnus over Haydn in het Amsterdamse stratenplan.

    Mét diervriendelijke tekeningen van Elise van Iterson! 

redactioneel

Deze maand

Slingerend door Ronda naar het hotel van Rilke – dit jaar honderd jaar geleden overleden – ontwaar ik parkeergarage Parking Poeta Rilke. Het blijkt de Avenida del Poeta Rilke te zijn. Net of mijn vader, die diens woonplaatsen afging, me door dit heerlijke bergstadje leidt. Sevilla vonden mijn ouders niet geweldig, in Ronda was het…

Uit het archief

Essay

Europese vergezichten in de mist

Frits Bolkestein, voormalig voorzitter van de VVD-fractie in de Tweede Kamer, voormalig staatssecretaris van Economische Zaken, voormalig minister van Defensie, voormalig Europees commissaris voor Interne markt, de Douane-Unie en Belastingen, en regelmatig publicist in Hollands Maandblad, is een cynicus (hij zou zelf zeggen ‘realist’) die niets op face value aanvaardt. Toen hij nog ­fractievoorzitter was,…

Poëzie

Gedicht

Maar, zoals Willem zei: we hebben wel gelachen. Of niet soms? Hij citeerde Jiskefet, niet Kavanagh; we keken ochtendenlang…

Proza

Het lichaam van Ole

We gingen Oles lichaam de trap op tillen. Niemand vroeg het maar we begrepen dat we dat straks behoorden te doen. Schouders eronder. Het gewicht dragen dat de twee mannen van het mortuarium in hun eentje hooguit traag omhoog zouden krijgen. Tot dusverre hadden ze enkel bericht over het lichaam thuis ‘bezorgen’. Alsof ze een…