We zijn beland bij het einde van het stuk. Het enorme jubileumfeest dat Destiny (50+) wilde geven is mislukt. Er is niemand op komen dagen, haar man is gevlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag, haar dochter wil niets meer met haar te maken hebben en een groep anarchistische protesteerders kan elk moment de feestzaal binnendringen om haar te arresteren. Destiny is moederziel alleen overgebleven met haar enorme taart. Haar wacht nog één bezoek, van haar beschermengel. Moeder Theresa komt uit de taart gekropen.
DESTINY
En daar is dan de stripper!
THERESA
Goedenavond Destiny.
God Zegene je.
Wat fijn en goed om je hier te treffen.
Ik ben Theresa.
Ik ben hier naartoe gestuurd om- (je te helpen)
DESTINY
Jij komt mij zeker wegsturen?
Om het feest van morgen op te zetten.
Een veel beter en mooier feest.
Met een ijssculptuur en iemand om de champagne te chambreren.
En mijn feest dan?
Is mijn tijd alweer voorbij?
Mijn feest…
Ik ben een beetje uit mijn doen.
Dat zie je volgens mij wel.
Van welk uitzendbureau ben jij?
THERESA
Je bent van slag.
Kom, ga zitten, Destiny.
Zeg me hoe ik kan helpen.
Wanneer heb jij je laatste biecht afgelegd?
DESTINY
Je wil van me af hè?
Wil je dan op z’n minst een taxi voor me bellen?
Maar… waarnaartoe…
ik kan niet meer naar huis…
ik kan niet meer terug…
Had ik maar (een tijdmachine.)
THERESA
Werkelijk, Destiny,
schroom niet om eerlijk te zijn.
Mijn tijd in Calcutta heeft mijn ogen geopend
voor het bodemloze lijden van het vlees.
Dood, verkrachting, uitsluiting, onderdrukking,- (lepra)
DESTINY
Stel, stel, je kon terug in de tijd…
Stel! Ja, jij ja,
stel het even met me mee.
Wanneer je maar wil, elk moment, maakt niet uit.
Waar zou je dan naartoe gaan?
THERESA
Ik ben het mijn schepper plichtig
om te leven in de wereld
die ik door hem aangeboden heb gekregen.
DESTINY
Kom oooooop.
Zeg gewoon.
Zeg maar gewoon het eerste wat in je opkomt.
THERESA (fluistert)
De 20s in New York.
DESTINY
Zeker?
THERESA
Ik was in de VS om behandeld te worden,
– voor mijn ziekte, daar zal ik verder niet op ingaan.
Dat kon niet in mijn eigen kliniek – die is voor de armen,
we hadden in Calcutta geen medicijnen of schone behandelkamers,
je kent het wel.
maar de VS, wat een land is dat.
O de feesten… ik heb nooit tijd voor een feestje,
en de glitterjurken, champagne, jazz, een wereldstad in de bouw, lange parelkettingen, lange sigarettenhouders, van dat korte sjieke haar, –
DESTINY
Nee, nee, nee.
Dat is AF!
Je mag GEEN tijd kiezen met segregatie!
Probeer nog maar een keer.
THERESA
Oké… dan zou ik teruggaan…
naar de bouw van de piramides,
om voor definitief uitsluitsel te zorgen
over het bestaan van buitenaards leven.
DESTINY
AF! Je snapt het niet,
hier, neem nog maar een stukje taart,
je bent ook helemaal ondervoed, je kan niet goed denken,
ja, goed zo.
Dus, als je iets zou moeten doen…
als je iets zou kunnen veranderen,
jij als tijdreiziger, met AL die macht,
wat zou je dan doen?
THERESA
De meeste mensen zouden zeggen baby-Hitler vermoorden.
DESTINY
‘De meeste mensen’… wat denk jij?
THERESA
De Holocaust het kwaadaardigste moment in de geschiedenis,
na het legaliseren van abortus dan.
DESTINY
FOUT!
Nee, nee, nee, dat heb je he-le-maal fout!
Ooooo wat erg!
Dat jij denkt dat het genoeg is
om terug te gaan naar het jaar 1889
en daar baby-Hitler, in zijn witte jurkje,
lieve Dolfie, in zijn ledikantje op te zoeken,
en dan zijn eigen babykussen onder hem vandaan te trekken
en dat helemaal plat te drukken op z’n zachte melk-koppie.
Neeeeeeeee, nee, nee!
Waar is je ambitie?!
Denk groot, denk groter dan jezelf.
Kijk, wat ik zou doen:
als ik een tijdmachine had,
zou ik driehonderdvijfenzeventig miljoen jaar terug gaan naar het moment
dat die domme kutvis met zijn dikke kutkop uit het water kroop
en het land op ging en het overleefde.
He was in way over his head.
Ik zou aan die oever gaan staan: zo.
En zodra dat gevinde monster zijn poot op het droge zet,
grijp ik hem bij de schubben en sla hem tegen de eerste de beste rots:
PATS! PATS! PATS!
Die is voor schimmelnagels.
Die is voor onschuldige mensen met een kogel door hun kop.
Die is voor de stock market.
Die is voor verliefd worden op iemand die niet verliefd is op jou.
Die is voor de atoombom.
Die is voor het mislukken van elk politiek systeem.
Die is voor obers die nooit jouw kant op kijken.
Die is voor elke tas, elke jurk, elke armband, elke schoen, elke kapper, elke ring, elke hoed, elke yogales, elke designerbank,
elke droom die ik had die niet is uitgekomen.
Elke droom die wel is uitgekomen maar een teleurstelling bleek.
Die is voor dat ik niet echt terug in de tijd kan,
dat dit is wat het is,
dat ik het NOOIT MEER anders kan doen.
IK SLA ’M tot tonijnsalade,
tot er niets meer van hem over is.
Hier! Lelijke garnaal!
Voor de ambitie van een miljoen generaties mensheid
en alles wat NOOIT meer goed komt.
THERESA
Destiny, je begrijpt dat, gezien mijn positie in de kerk,
ik onmogelijk kan geloven in ‘de vis’,
omdat het de gehele schepping uit Gods handen neemt?
DESTINY
Nee, begrijp me niet verkeerd,
ik geloof ook niet in evolutie!
Ik denk dat we altijd precies hetzelfde trieste kutvolk blijven,
maar dat maakt niet uit want als het moet dan ga ik terug naar het NIETS
en wurg ik die bebaarde gek die zichzelf God noemt,
voor hij nog kan bedenken te beginnen aan het licht.
(Theresa valt op haar knieën.)
THERESA
In den beginne was er –
DESTINY
En ik snap het ook hoor
dat niemand echt weet
waarom en hoe en wat,
maar waarom moet precies IK (dan zo lijden,)
THERESA
NOOIT eerder is een visitatie mij ZO ZWAAR bevallen.
Door jouw GETREUZEL,
jouw aversie te leren,
dat ge-navelstaar!
Nu mis is mijn volgende afspraak zeker.
En ja, het is niet helemaal jouw schuld,
want wij worden tegenwoordig ook veel te strak ingepland.
Er is simpelweg TE VEEL ongeluk op de wereld,
en waar zijn de zusters? de verzorgers?
Volledig wegbezuinigd!
En ik kan ook maar op één plek tegelijk zijn hè?!
Dus help even mee EN HOORT MIJ AAN!
Misschien leer je wat.
…
In het begin was er niets.
God was eenzaam en alleen.
* Uit: Pièce de résistance