ZIDANE LEERT MIJ HOE IK HET PERFECTE IMMIGRANTENKIND MOET ZIJN
‘I have spent the entirety of my life stitching together costumes
to make Westerners feel at ease in my presence.’
– Omar El Akkad
écoute ma chérie, als iemand op het perron een hitlergroet cadeau doet, dan slik je zestig jaar aan succesvol verlopen immigratie, een goudse geboorteakte, de war on terror & een prestigieus kunstdiploma in, & prevel je: dank u wel. verkoop een door een burgeroorlog geteisterde grootouder. schraap het accent met een kartelmes van je tong af. gorgel elke dag met bleek. de wonden blijven schroeien, maar de hand van de president schudden zal de pijn verminderen. bekeer tot het agnosticisme. als iemand vragen begint te stellen over God, wijs dan naar je ouders. wijs naar de schoonmakers & de automonteurs & de huisvrouwen & het uitschot. iedereen die jou hier heeft gebracht, begrijpt niet hoe het spel te spelen. anders hadden zij ondertussen ook goud mogen kussen. bidden doe je totdat het volk je naam bezingt. geloven is een bezigheid om te voorkomen dat de uren in de fabriek & cabarets hen wurgen. je gelooft niet, je manifesteert. dit had je altijd al zien aankomen. je zou dood kunnen koken in je westerse badkuip, maar je moet het nog steeds warmte noemen.
de wereld ligt aan je voeten als je alleen verliefd wordt op vrouwen die de taal van je moeder niet spreken. met haar weet je zeker dat jullie toekomstige kinderen licht & veilig zullen zijn. ze verstikt je niet. vertrouw haar met alle pincodes voor alle rekeningen. het enige wat je mag uiten is liberté égalité fraternité. het enige wat je hoeft te doen, is winnen. soms moet je naar je oude banlieue gaan om foto’s te maken met de rondzwervende kinderen. glimlach, niet te veel. deel highfives uit. aai een paar zwartharige bollen. zegen ze elke keer met hetzelfde verhaal over doorzettingsvermogen & dromen buiten je belastingschijf om. als je moe wordt, sla dan met je hoofd tegen de muur. er is geen tijd om uit te ademen & rond te kijken. het volgende immigrantenkind ademt in je nek, klaar om de titel van je af te pakken. sla je hoofd nog maar eens tegen de muur ma chérie. onthoud: het enige wat je hoeft te doen, is blijven winnen.
*
LIVE VERSLAG VANUIT DE SHISHALOUNGE
ik blijf maar wachten tot dit land
weer als thuis voelt &
ik heb het gruwelijke gevoel
dat dat nooit zal gebeuren
ik blijf maar wachten tot dit lichaam
weer als thuis voelt &
ik heb het gruwelijke gevoel
dat dat nooit zal gebeuren
dus schep ik voor mijzelf
een nieuw toevluchtsoord
hier onder deze heilige zoete rook
plakkerige tafels & groteske verhalen
vullen de ruimte van muur tot muur
de stem van l’algérino is aan het haperen
de lichamen inhaleren &
er ontsnapt gezamenlijk een oceaan
aan rook tussen hun lippen door alsof
dit een vorm van heling is
mijn wimpers & nagels ruiken
de rest van de avond naar
eeuwigdurende mango- & limoencake
ik doe heel erg mijn best om niet te huilen
om alles wat we hadden kunnen zijn
iedereen is prachtig &
iedereen is de weg kwijt
we zijn zo onmogelijk ver
van huis verwijderd
in een ander leven zijn al onze grootvaders
vrienden van elkaar
dansend in een dorp zonder naam
omringd door schapen &
een trouwe atlashond
niemand die ernaar verlangt
om te vertrekken & alleen
in een kist terug te keren
als ik mijn zegeningen tel
ben ik rijk
als ik mijn zondes tel
ben ik nóg rijker
ik ben nooit eenzaam
de vrouw die naast mij zit
is mijn eigen &
ik ben van haar
ook al hebben we elkaar
nooit ontmoet nooit vastgehouden
ze vraagt mij of ik een grap ken
zal ik beginnen met een bruidsschat
of het internationale recht?
de naar watermeloenmunt ruikende
rookwolken stromen over
in haar in henna gekleurde haren
onder de schemerige lichten lijkt ze
donkergoud & onvangbaar
wellicht lijken we inderdaad
allemaal op elkaar
ik zie haar & ik zie mijn tantes
zingend in de krappe badkamer
ik zie haar & ik zie mijn grootmoeders
in het oude land
de vrouw wil mijn skincare routine weten
in ruil daarvoor vertelt ze mij
een bitter geheim
de lichamen inhaleren &
er ontsnapt gezamenlijk een oceaan
aan rook tussen hun lippen door alsof
dit een vorm van heling is
morad klinkt bijtend door de speakers heen
ik ben nooit eenzaam
de man die naast mij zit
is mijn eigen &
ik ben van hem
ook al hebben we elkaar
nooit ontmoet nooit vastgehouden
hij vraagt mij of ik een party trick heb
& ik begin alle mannen op te noemen
die op hem lijken
& een levenslange straf uitzitten
is dit flirten?
hij zegent geduldig & geconcentreerd
mijn hele lichaam in een walm van
mediterrane zonsondergang
is dit flirten?
ik voel de drang om een schietgebedje
voor zijn veiligheid uit te spreken
wellicht lijken we inderdaad
allemaal op elkaar
ik zie hem & ik zie mijn neven
omhalen maken op het strand
ik zie hem & ik zie mijn broer
zwetend in de snackbar
de man wil weten wat ik in een ruimte doe
waarin ik amper kan ademen
er bestaan geen juiste antwoorden
ik ben zo ongelooflijk moe
ik probeer al de hele avond de weg
naar huis te scheppen
*
DE GROTE POËTEN GAAN VIRAAL OP TWITTER OF ALLE MANIEREN WAAROP IK NOG STEEDS AUDITIE MOET DOEN VOOR DIT LANDS GENADE
ben ik niet elegant geweest? heb ik de gapende stilte niet kunnen vullen met mijn
luide dankbaarheid? ben ik niet de perfecte kleine bruine bruid geweest?
heb ik mij niet laten omkneden tot de juiste versie zonder ook maar één keer
mijn mond te openen? ben ik niet een vrouw geworden die ik niet meer herken
in de spiegel? heb ik mij niet charmant genoeg verontschuldigd voor mijn taalfouten?
heb ik mijn stamboom niet laten ontvlammen? hebben de handen van mijn (vul in) niet
perfect de bloesjes glad kunnen strijken? hebben de handen van mijn (vul in) niet perfect
de witte lichamen schoon kunnen vegen? hebben de handen van mijn (vul in) niet perfect
de nieuwe keukenkastjes kunnen plaatsen? heb ik mijn lichaam niet exotisch gedragen?
heb ik mijn naam niet verkeerd over tongen laten rollen? lijk ik te veel op de dochter
van de mannen die jullie als staatsvijanden beschouwen? lijk ik te veel op het zusje van de
mannen die jullie openlijk verachten? heb ik niet genoeg gezondigd?
heb ik niet genoeg gepronkt? ben ik niet een hypocriet geweest?
heb ik te liefdevol gesproken over de Allerhoogste? heb ik niet schaamteloos geprofiteerd?
ben ik niet naakt genoeg geweest in de naam van vrijheid? heb ik niet genoeg gedichten
geschreven waarin ik zonder gêne vingers wijs? heb ik ze niet trots genoeg voorgedragen
op het podium? heb ik niet gespuugd in de gezichten die mij eraan herinneren
waar ik vandaan kom? heb ik mijn paspoort niet elke dag gekust? waar is mijn applaus?
waar is mijn wereldbeker? waar is mijn toegang? ik heb een onverzadigbaar verlangen
om tot winnaar gekroond te worden. ik eis mijn beloning op. ik zal de kroon stelen
als ik hem niet in mijn handen krijg. ik zal de tafel in brand steken.
ik heb dit gedicht nooit willen schrijven. ik ben zo ongelooflijk moe.
aan wie ben ik dit allemaal verschuldigd?