Weg

Lees meer Proza

De minnaars
Eva Gabriela

Ria’s minnaars waren er weer. Ik rook hen meteen. En niet alleen hun nasleep, die me al zo vaak had misleid. De mannen kondigden zich nooit van tevoren aan en vertrokken klokslag middernacht weer, maar soms als ik na het stappen de half geverfde hal binnenkwam, stond er een bierflesje op het dressoir en walmden…
Zuivelblues (6)
Delphine Lecompte

Ik ben jarig, laat maar. Ik bedoel: ik hoef geen taart, geen geschenkjes, geen slingers, geen feestje, geen geforceerde jolijt, en zeker geen hysterische aandacht. Ik heb geen vrienden meer, dus dat komt wel goed. Gelukkig heb ik vandaag een lange werkdag: van 6u tot 16u. Dat heb ik zo geregeld. Het is nog donker,…
Winterlicht
Tyche Tjebbes

‘Er is iets waar we het over moeten hebben,’ zei ze. Hij schrok. Liggend in zijn badjas op de bank had hij net zijn ogen gesloten en was hij vergeten dat ze er was. De vrouw met de zwarte haren, van de organisatie Een Handje Erbij. Een paar uur per week ging ze door zijn…

alleen merels herken ik aan hun geluid
Dorien de Wit

Dorien de Wit soms ga ik alleen naar buiten om een vorm te lopen een perfect vierkant of de eerste letter van je naam vanaf het uitzichtpunt tuur ik op heldere dagen kilometers ver nooit kijkt iemand uit het dal terug tussen de bomen zeggen mijn ogen dat het stil is pas wanneer ik ze…
Gedichten
Dorien de Wit

Korte bio Hij heeft geen reden om hier, noch om ergens anders te zijn. Hij is hier toevallig. De dromen die hij het meest vreest zijn die waarin anderen door zijn slaapkamer lopen of waarin hij een vliegtuig opeet. Buiten loopt hij altijd met één hand omhoog in de lucht. ‘Om de richting van de…
Deze maand
Dorien de Wit

De verlossing komt in 2021 en ik ben ongeduldig. Met een vervroegde nieuwjaarsduik in de Noordzee heb ik 2020 voortijdig uitgezwaaid. Bovendien, wanneer je ontwaakt op 1 januari, in een wereld nog wazig van de vuurwerknevel, is het verkwikkende effect van een nieuw cijfer aan de jaartelling toevoegen, alweer gezakt. Dus waarom zou je wachten…