Ambtelijke apekool

Lees meer Essays

Wij zijn mét jou
Susanna Bloem

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…
Wat lever je me nou hier een rotstreek
Aron Groot

Elk schip dat in de eerste eeuwen voor Christus de haven van Alexandrië binnenvoer, moest alle papyrusrollen die aan boord waren onmiddellijk afgeven. Pas als kopiisten van de Bibliotheek van Alexandrië de inhoud hadden overgeschreven, kreeg het schip de boekrollen terug. Dat wil zeggen: het schip kreeg de kopieën – de bibliotheek hield de originelen.…
Mooie dingen, allemaal mooie dingen
Simon Mulder

Menno Wigman (1966-2018), de laatste grote (punk-)dandy van de Nederlandse literatuur – dit jaar zou hij zestig zijn geworden –, worstelde met zijn vak. Daarin leek hij op de door hem bewonderde dichter Slauerhoff, die in een brief schreef: ‘Ik wou dat ik nooit een gedicht gezien had.’ Wigman verwerkte deze zin in zijn laatste…

Pas de deux met Franco
Frederik Philip Kuethe

Op 20 november 1975, de sterfdag van Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde Salgado Pardo, beter bekend als generalissimo Franco, hing er een flets licht over Barcelona. Twee dagen eerder was ik hierheen gereisd vanuit Hare Majesteits ambassade te Madrid. Mijn officiële doel was het houden van politieke consultaties met een brede waaier van…
De NAVO-baas en de roze invasie
Frederik Philip Kuethe

Ambassadeurs zijn verzot op het verzenden van berichten in de vorm van een codetelegram. Vooral als dat nergens voor nodig is. De code is bedoeld om de communicatie tussen een post en het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag strikt geheim te houden. Als bijvoorbeeld de Nederlandse ambassade in Kuala Lumpur iets van het…
#MeToo in Weybridge
Frederik Philip Kuethe

Vertel mij niets over die Brexit, ik weet meer dan me lief is over de peilloze kloof tussen Engeland en het continent. Toen ik in 1956 veertien jaar was geworden, vonden mijn ouders het nodig dat ik wat levend Engels zou opdoen. Omdat ze geen connecties aan gene zijde van de Noordzee hadden, stuurden ze…