Gedicht

Lees meer Poëzie

Gedicht
Dara Bazelet

1 je bent een wees aan het worden je kijkt om je heen — iedereen is aan het improviseren je herinnert je de eerste keer dat je begreep dat je moeder een mens was: je had net een mandarijn gegeten in de trein kleine stukjes schil liggen in je hand zorgvuldig uit elkaar gescheurd het…
Na jaren weer eens met mij
Anton Korteweg

Ik ben na halfslachtig verweer ingelijfd bij de bedaarden, stem, eerlijk waar, CDA, maak groepsreizen, Boedapest, Praag, ben getrouwd, bij de Rotary, ridder en stoei wat met mijn stamboom. Gewoon om leuk te zijn soms vervorm ik groepjes woorden: moolkeesjes, machtig prooi, scheten wat de Schot paft – lach je tenminste nog eens. Naar niets…
Na Golgotha
Paul Gellings

De eerste druppels joegen ons naar huis samen met de laatste ramptoeristen en de valse priesters en profeten in clownskostuums op ezeltjes zwikkend door hun hoeven De wolken waren al van inkt, Oost-Indisch, en zo duister als nooit eerder een eclips we hadden geen enkele eetlust meer we braken het brood – we proefden mensenvlees…

Quo vadis (IX)
Vrouwkje Tuinman

Het liefste wilde Alan Billis na zijn dood een gemotoriseerde arm. ’s Ochtends zouden de medewerkers van het Gordon Museum dan de stekker in het stopcontact steken, en elke keer als er een bezoeker kwam, zou een bewegingssensor dat oppikken en werd de arm geactiveerd. Alan zou naar iedereen zwaaien. ‘Maar dat is niet echt…
Gedichten
Vrouwkje Tuinman

They killed Kenny Mijn schoonmoeder zit in haar sta-opstoel voor het raam. Buiten is de zon en dertig graden, maar zij is liever binnen, want buiten is zo ver, en er zijn daar allemaal mensen. Weet je wat ik zo zielig vind? vraagt ze. Ik weet wel een paar dingen, die ik niet opnoem en…