Hartenklop

Lees meer Proza

Door de fontein
Heleen Eggelte

Mijn man kijkt uit het raam van het vliegtuig en doet of we geen stel zijn. Hij durft. We dragen dezelfde horloges, een grote voor hem, een kleine voor mij. We hebben ons voor de planeet laten tatoeëren met 0,9, de verwachte stijging van de zeespiegel aan het eind van de eeuw. De tatoeage op…
Letters Zijn Mijn Vrienden
Maria Goos

De vrouw die aan het woord is, loopt door een ziekenhuiskamer. Ze is schrijfster en heeft een hersenbloeding gehad. Ze weet niet of ze nu aan het werk is en een boek schrijft of dat het de realiteit is. Ook weet ze dus niet of ze Pascalle fantaseert of dat zij er echt is. LAURIE…
Tonijnsalade
Aska Hayakawa

We zijn beland bij het einde van het stuk. Het enorme jubileumfeest dat Destiny (50+) wilde geven is mislukt. Er is niemand op komen dagen, haar man is gevlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag, haar dochter wil niets meer met haar te maken hebben en een groep anarchistische protesteerders kan elk moment de feestzaal binnendringen…

Brief aan jou
Chrétien Breukers

Twee jaar geleden ging het niet zo goed met me, wat heet, het ging helemaal niet goed met me. Ik was zo diep afgedaald, dat ik zelfs naar de mis ben geweest. Voor het eerst. Althans, voor het eerst bij de Oudkatholieken. Na afloop zat ik met koffie en twee boterhammen voor de laptop. Koffie…
Tekeningen
Chrétien Breukers

Ik maak een wandeling over de kade. In de verte komt een vrouw me tegemoet. Ze laat haar hond uit. Verder is er niemand op straat. Ik zoek beschutting achter een van de grote kastanjes in de buurt van de Socratesbrug. In de zak van mijn overjas pak ik het pistool, waar ik thuis al de…
Steen geworden verlangen
Chrétien Breukers

Achttien jaar woonde ik in een dorp van duizend inwoners en toen bleek ik, na mijn verhuizing naar Nijmegen, een stadsmens. Achttien jaar die ik nooit kan inhalen. Of was het een incubatietijd? Een veel te langdradige en grondige initiatie in de stad, via het dorp? Telkens als ik de slotregels van Villa des Roses…