Water

Lees meer Proza

De minnaars
Eva Gabriela

Ria’s minnaars waren er weer. Ik rook hen meteen. En niet alleen hun nasleep, die me al zo vaak had misleid. De mannen kondigden zich nooit van tevoren aan en vertrokken klokslag middernacht weer, maar soms als ik na het stappen de half geverfde hal binnenkwam, stond er een bierflesje op het dressoir en walmden…
Zuivelblues (6)
Delphine Lecompte

Ik ben jarig, laat maar. Ik bedoel: ik hoef geen taart, geen geschenkjes, geen slingers, geen feestje, geen geforceerde jolijt, en zeker geen hysterische aandacht. Ik heb geen vrienden meer, dus dat komt wel goed. Gelukkig heb ik vandaag een lange werkdag: van 6u tot 16u. Dat heb ik zo geregeld. Het is nog donker,…
Winterlicht
Tyche Tjebbes

‘Er is iets waar we het over moeten hebben,’ zei ze. Hij schrok. Liggend in zijn badjas op de bank had hij net zijn ogen gesloten en was hij vergeten dat ze er was. De vrouw met de zwarte haren, van de organisatie Een Handje Erbij. Een paar uur per week ging ze door zijn…

Deze maand
Jan-Willem Dijk

De wens van de artsen is dat hun zoon Joseph ook arts wordt. Hoe vaak lag onder de kerstboom niet een dokterssetje? Verscheen hij ooit op een verkleedfeestje getooid in iets anders dan een lange witte jas met complementaire houten stethoscoop? Hoe vaak ‘verslikte’ vader of moeder zich aan de keukentafel in een spruitje of…
Short-haired girl in Berlin
Jan-Willem Dijk

Vanmiddag heb ik het filmpje bekeken dat ik vijftien jaar geleden op internet zette. Het staat nog steeds online. Al op de eerste site die ik bezocht vond ik het terug. Als je niet weet dat ik het ben, ben ik te slecht in beeld om te worden herkend in de zeventienjarige jongen op het…
Bijna kan hij hem aanraken
Jan-Willem Dijk

Het is de laatste ochtend dat Hans wakker wordt in het bed van zijn zoon. Na achttien maanden voelt hij nog steeds pijn in zijn gewrichten omdat hij ’s nachts zijn benen niet kan strekken. Met zijn één meter negentig moet hij op zijn zij liggen met opgetrokken knieën. Om het moment van opstaan uit…