Gedichten

Lees meer van Delphine Lecompte

Oden aan vooral dode idolen – VI
Delphine Lecompte

Op mijn tiende moest ik het grote, witte huis van mijn grootouders in De Panne verlaten en gaan wonen bij mijn jonge, verstrooide, vaak woedende, wispelturige, materialistische moeder en mijn sombere, mompelende stiefvader in een donker tochtig rijtjeshuis in Gent. Mijn kleine slaapkamer in De Panne werd meteen omgebouwd tot strijkkamer. Die was het exclusieve…
De dood is een tijdverdrijf als een ander
Delphine Lecompte

Een mooie werkman spuwt op het graf Van wijlen zijn blinde buurvrouw Hij is niet rancuneus, hij heeft slijm teveel…
Zuivelblues (6)
Delphine Lecompte

Ik ben jarig, laat maar. Ik bedoel: ik hoef geen taart, geen geschenkjes, geen slingers, geen feestje, geen geforceerde jolijt, en zeker geen hysterische aandacht. Ik heb geen vrienden meer, dus dat komt wel goed. Gelukkig heb ik vandaag een lange werkdag: van 6u tot 16u. Dat heb ik zo geregeld. Het is nog donker,…