de nieuwe jij raakt niet in paniek bij het wegvliegen
van kalme dagen kent de route als die van een trekvogel
en weet ze komen van de zomer wel weer terug ze ligt
naakt tussen de lakens heeft geen ritme wel een rood hoofd
vol smeulende woorden maar heel anders dan jij nu
verwacht ze doet haar werk maar niet op volle kracht
net zoals de zon in de lente en ja ze is nog altijd kwetsbaar
één windvlaag en ze holt al door de eeuwige velden
razend en met tong uit mond alsof iemand een worst
voor haar hoofd heeft gebonden en natuurlijk klinkt ze
krakerig en oud vergeef me ze was er even uit
moet op gang komen nog even en we noemen haar actief
een vulkaan die op uitbarsten staat
straks een heel gebied onleefbaar maakt
*
op mijn buik staat geschreven dat ik een walgelijk mens ben
geen verantwoordelijkheid neem teer op anderen
en een tijdlang was het waar als ik niet huilde
zoog ik het vet uit mijn dromen ik dobbelde
met mijn organen zette alles in was onverschillig
mijn leven lag als een hete aardappel in de mond
pft pft was het enige geluid dat ik kon maken
toch was ik tevreden had niets nodig als het moest
kon ik zelfs een steen vergeven
nu sluipt er kleur in mijn dagen alsof het van ver komt
nu leert mijn stem nee zeggen tegen de mensen
over een lange tijd zal ik die stilte oogsten
dan zal ik kalm zijn dan gelden er andere regels
download ik duivels in mijn schedel