Gespleten vitalisme

Lees meer Essays

Wij zijn mét jou
Susanna Bloem

De tijd van de wereld is er één die aan ons voorbij stroomt. Hij brengt ons de seizoenen en het ritme van het jaar. Dat is niet de tijd waaraan we gewend zijn, waar we het meestal over hebben. Dat is de kloktijd. Al duizenden jaren proberen mensen tijd te vangen met klokken. Van Chinese…
Wat lever je me nou hier een rotstreek
Aron Groot

Elk schip dat in de eerste eeuwen voor Christus de haven van Alexandrië binnenvoer, moest alle papyrusrollen die aan boord waren onmiddellijk afgeven. Pas als kopiisten van de Bibliotheek van Alexandrië de inhoud hadden overgeschreven, kreeg het schip de boekrollen terug. Dat wil zeggen: het schip kreeg de kopieën – de bibliotheek hield de originelen.…
Mooie dingen, allemaal mooie dingen
Simon Mulder

Menno Wigman (1966-2018), de laatste grote (punk-)dandy van de Nederlandse literatuur – dit jaar zou hij zestig zijn geworden –, worstelde met zijn vak. Daarin leek hij op de door hem bewonderde dichter Slauerhoff, die in een brief schreef: ‘Ik wou dat ik nooit een gedicht gezien had.’ Wigman verwerkte deze zin in zijn laatste…

Absolute aandacht: over Chr. J. van Geel
Lodewijk Verduin

Op een zachte voorjaarsdag in maart stap ik uit in Castricum. Terwijl de bus wegrijdt spiegel ik mijn herinneringen aan de omgeving. Ik heb weinig onthouden, zie ik, maar het handjevol herinneringen is van een uitzonderlijke helderheid. Net als de eerste keer razen spanning en nieuwsgierigheid door mijn lichaam. Een natuurmens ben ik niet: van…
Levenswerk
Lodewijk Verduin

Per toeval liepen we de mooiste winkel van de wereld binnen. Hoewel het interieur eerder toebehoorde aan een kasteel dan aan een warenhuis, was mijn eerste, naïeve associatie die van een tempel: verspreid door de voorkamer stonden geribbelde stenen zuilen, die soms langs de muren naar het plafond reikten, de ramen werden omtrokken door versierde…
Deze maand
Lodewijk Verduin

Een nieuw geluid: de echo van mijn voetstappen in geheel verlaten straten. Het vroegere gedender en gedruis kan ik al bijna niet meer herinneren; zo alomtegenwoordig als het eens was, is nu de afwezigheid van andere klanken. Dit verschil valt me maar af en toe op. Zestig boeken staan naast elkaar op de bovenrand mijn…