Wat je losliet

Lees meer Proza

Door de fontein
Heleen Eggelte

Mijn man kijkt uit het raam van het vliegtuig en doet of we geen stel zijn. Hij durft. We dragen dezelfde horloges, een grote voor hem, een kleine voor mij. We hebben ons voor de planeet laten tatoeëren met 0,9, de verwachte stijging van de zeespiegel aan het eind van de eeuw. De tatoeage op…
Letters Zijn Mijn Vrienden
Maria Goos

De vrouw die aan het woord is, loopt door een ziekenhuiskamer. Ze is schrijfster en heeft een hersenbloeding gehad. Ze weet niet of ze nu aan het werk is en een boek schrijft of dat het de realiteit is. Ook weet ze dus niet of ze Pascalle fantaseert of dat zij er echt is. LAURIE…
Tonijnsalade
Aska Hayakawa

We zijn beland bij het einde van het stuk. Het enorme jubileumfeest dat Destiny (50+) wilde geven is mislukt. Er is niemand op komen dagen, haar man is gevlucht naar een land zonder uitleveringsverdrag, haar dochter wil niets meer met haar te maken hebben en een groep anarchistische protesteerders kan elk moment de feestzaal binnendringen…

Ze zijn er allemaal bij
Philip Huff

Zevende verdieping, uitzicht op het Gooimeer. Fineerparket, halfgesloten gordijnen, een kat ligt stil in het licht van de winterzon. In het midden een openhaard. Zo’n hypermoderne. Daaromheen een bank en twee grote stoelen. Naast de bank een kleine ronde tafel met een designlamp en wat tijdschriften: Country Home Interiors, House & Garden, Psychologie Magazine.…
Gedicht
Philip Huff

Maar, zoals Willem zei: we hebben wel gelachen. Of niet soms? Hij citeerde Jiskefet, niet Kavanagh; we keken ochtendenlang…
Gedicht
Philip Huff

‘All the tired horses in the sun / How am I supposed to get any riding done?’ – Bob Dylan 1.…